Tydzień projektowy – jak być opiekunem zespołu uczniów

Tydzień projektowy jest obowiązkowy od 2027/28 w klasach IV–V. Jak opiekun ma prowadzić zespół uczniów: kontrakt, role, emocje, rozmowa z uczniem.

5
(1)

Opiekun zespołu w tygodniu projektowym nie prowadzi lekcji. Pilnuje, żeby grupa uczniów sama doprowadziła projekt do końca. Od roku szkolnego 2027/2028 tydzień projektowy jest obowiązkowy w klasach IV i V szkoły podstawowej, a w kolejnych latach obejmie wszystkie klasy IV–VIII. Większości nauczycieli nie brakuje pomysłów na tematy. Brakuje im sposobu na to, co dzieje się w zespole: uczniów, którzy nic nie robią, kłótni w środę i pokusy, żeby w czwartek wieczorem dokończyć prezentację samemu.

Najważniejsze wnioski

  • Szkolny tydzień projektowy to pięć kolejnych dni, w których uczniowie klas IV–VIII realizują grupowe, międzyprzedmiotowe projekty zamiast zwykłych lekcji.
  • Obowiązek wchodzi etapami: 2027/2028 – klasy IV i V, 2028/2029 – IV–VI, 2029/2030 – IV–VII, od 2030/2031 – IV–VIII.
  • Rola opiekuna polega na prowadzeniu procesu, a nie na wykonywaniu zadań. Im więcej robi nauczyciel, tym mniej uczą się uczniowie.
  • Najwięcej problemów w zespołach uczniowskich ma podłoże emocjonalne: wstyd, złość, zniechęcenie. Rozpoznanie ich wcześnie oszczędza konflikt w połowie tygodnia.
  • Pierwsze 60 minut poniedziałku – kontrakt zespołowy i podział ról – w dużej mierze decyduje o tym, jak będzie wyglądał piątek.

Czym jest szkolny tydzień projektowy i od kiedy jest obowiązkowy

Definicja Szkolny tydzień projektowy to pięć kolejnych dni nauki, podczas których uczniowie klas IV–VIII szkoły podstawowej pracują w grupach nad międzyprzedmiotowymi projektami edukacyjnymi, polegającymi na rozwiązaniu konkretnego problemu.

Tydzień projektowy wprowadziła reforma programowa, nazywana Reformą26. Szczegółowy sposób organizacji – termin, tematy, sposób przydzielania uczniów do projektów – ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z radą pedagogiczną. Obowiązek wchodzi stopniowo, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji zmieniającym rozporządzenie w sprawie ramowych planów nauczania:

Rok szkolnyKlasy objęte obowiązkiem
2026/2027dobrowolnie – szkoła może zorganizować tydzień projektowy w klasach IV–VIII
2027/2028IV i V
2028/2029IV–VI
2029/2030IV–VII
od 2030/2031IV–VIII

Instytut Badań Edukacyjnych opublikował poradnik „Tydzień pełen przygód”, który dobrze opisuje planowanie: wybór tematów, powiązanie z podstawą programową, harmonogram. W tym artykule zajmujemy się tym, co dzieje się później – kiedy zespół jest już złożony i zaczyna pracować.

Co właściwie robi opiekun zespołu uczniów?

Opiekun zespołu projektowego to nauczyciel, który odpowiada za proces pracy grupy, a nie za jej produkt. Jego zadaniem jest zadbać, żeby uczniowie ustalili zasady, podzielili się pracą, poradzili sobie z trudnościami i doprowadzili projekt do końca – samodzielnie, na miarę swojego wieku.

To inna rola niż na lekcji. Na lekcji nauczyciel wie, dokąd prowadzi uczniów. W projekcie celem jest, żeby uczniowie sami znaleźli drogę – także przez błędy. Dla wielu nauczycieli najtrudniejsze jest właśnie to: patrzeć, jak grupa robi coś gorzej, niż zrobiliby to sami, i nie przejmować sterów.

Jeśli w piątek prezentacja jest dopracowana, ale zrobił ją opiekun, uczniowie nauczyli się jednego: że w trudnym momencie dorosły i tak to dokończy.

Pięć sytuacji, które zaskakują nauczycieli w pracy projektowej

Nauczyciele, którzy prowadzili projekty edukacyjne, opisują zwykle te same trudności. Większość z nich nie dotyczy treści projektu, tylko relacji w grupie:

  1. Uczeń, który nic nie robi. Siedzi z grupą, ale nie bierze żadnego zadania. Często nie z lenistwa, tylko ze wstydu, że nie poradzi sobie tak dobrze jak inni.
  2. Uczeń, który robi wszystko. Przejmuje kontrolę, bo boi się słabej oceny. Reszta grupy szybko się wycofuje.
  3. Kłótnia w połowie tygodnia. W środę lub czwartek mija pierwszy entuzjazm, rośnie presja terminu, a drobne napięcia z poniedziałku wybuchają.
  4. Zniechęcenie. Coś się nie udało – eksperyment, wywiad, nagranie – i grupa uznaje, że „to bez sensu”.
  5. Pokusa opiekuna. Nauczyciel widzi, że nie zdążą, i zaczyna robić za nich. Z dobrej woli.

Wszystkie te sytuacje mają wspólny mianownik: emocje uczniów, których nikt nie nazwał na czas. O tym, jak różnią się ze sobą pokrewne stany – irytacja, złość, frustracja i bezradność – piszemy szerzej w artykule o różnicy między irytacją, złością, frustracją a bezradnością.

Kontrakt zespołowy: od czego zacząć w poniedziałek

Definicja Kontrakt zespołowy to krótka, spisana przez samych uczniów umowa, która określa cel projektu, podział ról, zasady współpracy i to, co grupa zrobi, gdy ktoś nie wywiąże się z zadania.

Kontrakt ma sens tylko wtedy, gdy uczniowie piszą go sami, a opiekun zadaje pytania. Dobry kontrakt odpowiada na pięć pytań:

  • Co chcemy mieć w piątek? Konkretny efekt, który da się pokazać.
  • Kto za co odpowiada? Każdy ma swoją rolę – także ten, kto mówi, że „nic nie umie”.
  • Jak podejmujemy decyzje? Głosowanie, zgoda wszystkich, decyzja lidera danego zadania.
  • Jak się do siebie zwracamy? Dwie–trzy zasady, które grupa sama uzna za ważne.
  • Co robimy, gdy ktoś nie dowozi? Ustalone z góry, zanim pojawi się problem.

Psycholog J. Richard Hackman, który przez lata badał skuteczność zespołów, opisał pięć warunków, od których zależy, czy grupa w ogóle zadziała jako zespół: prawdziwy zespół (wiadomo, kto do niego należy), przekonujący cel, struktura umożliwiająca pracę, wspierający kontekst i dostępne wsparcie z zewnątrz (Hackman, 2002). Kontrakt zespołowy pokrywa pierwsze trzy. Opiekun odpowiada za dwa ostatnie.

Ile samodzielności dać uczniom w klasie IV, a ile w klasie VIII?

Samodzielność zespołu uczniowskiego trzeba dopasować do wieku i doświadczenia grupy. Dziesięciolatek z klasy IV nie zaplanuje sam pięciu dni pracy. Czternastolatek z klasy VIII potrafi, choć często tego nie robi, bo przez lata nikt tego od niego nie oczekiwał.

KlasyCo ustala opiekunCo ustalają uczniowie
IV–Vplan dnia, punkty kontrolne, podział na role do wyborukto bierze którą rolę, jak wykonać swoje zadanie
VI–VIIramy czasowe i punkty kontrolnepodział zadań, kolejność pracy, sposób prezentacji
VIIIcel i terminplan pracy, role, sposób rozwiązywania sporów

W pracy z uczniami pomaga tzw. drabina partycypacji (Hart, 1992), czyli opis poziomów udziału młodych ludzi w decyzjach – od decyzji podejmowanych w całości przez dorosłych po te inicjowane i prowadzone przez samych uczniów. Ten sam mechanizm w pracy z dorosłymi zespołami opisujemy w artykule o delegowaniu zadań i pokerze delegowania.

Jak rozmawiać z uczniem, który nie wywiązuje się z zadań?

Rozmowa z uczniem, który nie dowozi, działa najlepiej w cztery oczy, krótko i bez zawstydzania przy grupie. Sprawdzony przebieg ma pięć kroków:

  1. Opisz, co widzisz, bez oceny. „Widzę, że plakat, który miałeś przygotować, jeszcze nie powstał.” Zamiast: „Znowu nic nie zrobiłeś”.
  2. Zapytaj, co się dzieje. I poczekaj na odpowiedź. Najczęstsze odpowiedzi to: „nie wiem, jak to zrobić”, „oni mnie nie słuchają”, „to i tak nie ma sensu”.
  3. Nazwij emocję, którą słyszysz. „Brzmi, jakby było ci głupio, że reszta jest już dalej.” Uczniowie w tym wieku rzadko mówią o emocjach wprost, ale często przyjmują ich nazwanie z ulgą.
  4. Poproś o propozycję. „Co możesz zrobić do jutra, żeby grupa miała twoją część?” Pytania w stylu metody GROW (cel – sytuacja – możliwości – decyzja) pomagają uczniowi samemu znaleźć rozwiązanie.
  5. Umów konkret i sprawdź. Jedno zadanie, jeden termin. Następnego dnia – krótkie „jak poszło?”.

Emocje w zespole projektowym: na co patrzeć

Emocje są informacją o tym, co dzieje się w grupie. Model inteligencji emocjonalnej Mayera i Saloveya opisuje cztery zdolności: spostrzeganie emocji, wykorzystywanie ich w myśleniu, rozumienie ich oraz kierowanie nimi (Mayer, Salovey, 1997). W pracy opiekuna przekłada się to na proste pytania:

  • Spostrzeganie: kto w grupie od rana się nie odzywa? Kto przewraca oczami, gdy mówi ktoś inny?
  • Rozumienie: czy to zmęczenie, wstyd, złość na kogoś konkretnego? Każde z nich wymaga innej reakcji.
  • Wykorzystanie: czy grupa jest teraz w nastroju do burzy mózgów, czy raczej do spokojnej, żmudnej pracy?
  • Kierowanie: czy wystarczy pięć minut przerwy, czy trzeba rozmowy?

W połowie tygodnia warto zrobić z uczniami krótką retrospektywę: co nam idzie, co nam przeszkadza, co zmieniamy do piątku. Dziesięć minut takiej rozmowy w środę często zapobiega kłótni w czwartek.

Jak przygotować się do tygodnia projektowego przed wrześniem 2027

Szkoły, które chcą wejść w obowiązkowy tydzień projektowy spokojnie, zaczynają przygotowania wiosną lub latem 2027 roku. Przydatna lista:

  • ustalcie na radzie pedagogicznej termin i zasady przydziału uczniów do projektów,
  • wyznaczcie opiekunów zespołów i koordynatora całego tygodnia,
  • przygotujcie wspólny wzór kontraktu zespołowego dla wszystkich grup,
  • uzgodnijcie, jak opiekunowie reagują na konflikt i na ucznia, który nie pracuje – żeby każdy zespół nie wymyślał tego od nowa,
  • zaplanujcie krótkie spotkanie opiekunów w środę tygodnia projektowego, żeby wymienić się tym, co działa.

Jeśli w szkole niedawno wydarzyło się coś trudnego, a nauczyciele mają poczucie, że relacje w klasach są napięte, przydatny będzie też nasz bezpłatny materiał dla szkół „Zanim zgłosisz”.

Szkolenie online dla opiekunów tygodnia projektowego

Dwa popołudnia (8 h) w czasie rzeczywistym. Kontrakt zespołowy, podział ról, emocje uczniów, rozmowa z uczniem, który nie dowozi – z ćwiczeniami na przykładzie Twojej klasy. Terminy: 14–15 stycznia, 11–12 marca, 17–18 czerwca i 26–27 sierpnia 2027. Szkolenie jest w Bazie Usług Rozwojowych, więc można je sfinansować z dofinansowania.

Zobacz terminy i zapisy →

Najczęstsze pytania

Od kiedy tydzień projektowy jest obowiązkowy?

Od roku szkolnego 2027/2028 w klasach IV i V szkoły podstawowej. W kolejnych latach obowiązek obejmuje następne roczniki: w 2028/2029 klasy IV–VI, w 2029/2030 klasy IV–VII, a od 2030/2031 wszystkie klasy IV–VIII. W roku 2026/2027 szkoły mogą go zorganizować dobrowolnie.

Ile trwa tydzień projektowy?

Tydzień projektowy obejmuje pięć kolejnych dni nauki. W tym czasie uczniowie nie mają zwykłych lekcji, tylko pracują w grupach nad projektami. Termin i szczegóły organizacji ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z radą pedagogiczną.

Czy tydzień projektowy dotyczy klas I–III?

Nie. Przepisy przewidują tydzień projektowy dla klas IV–VIII szkoły podstawowej. Nie dotyczy on klas I–III ani wychowania przedszkolnego.

Co robi opiekun zespołu w tygodniu projektowym?

Opiekun odpowiada za proces pracy grupy, a nie za jej produkt. Pomaga uczniom ustalić kontrakt zespołowy i podział ról, reaguje na konflikty i zniechęcenie, rozmawia z uczniami, którzy nie wywiązują się z zadań, i pilnuje, żeby to uczniowie wykonali projekt.

Co zrobić, gdy uczeń nie pracuje w grupie projektowej?

Porozmawiać z nim w cztery oczy: opisać sytuację bez oceny, zapytać, co się dzieje, nazwać emocję, którą słychać w odpowiedzi, poprosić o własną propozycję i umówić jedno konkretne zadanie z terminem. Częstą przyczyną bierności jest wstyd albo poczucie, że reszta grupy go nie słucha, a nie lenistwo.

Czy szkolenie dla opiekunów tygodnia projektowego można sfinansować z dofinansowania?

Szkolenie EI Expert dla opiekunów tygodnia projektowego jest wpisane do Bazy Usług Rozwojowych (BUR), więc można je opłacić ze środków dostępnych w projektach dofinansowujących szkolenia, jeśli uczestnik spełnia warunki danego operatora. Jak przejść przez ten proces krok po kroku, opisujemy na stronie o dofinansowaniu szkoleń.

MS
dr Marta Szewczyk Współzałożycielka EI Expert · psycholożka

Doktor psychologii, współautorka testu inteligencji emocjonalnej EQ-TIZE i programów treningowych EI Expert. Od 2018 roku razem z dr. Rafałem Szewczykiem prowadzi szkolenia i certyfikacje z inteligencji emocjonalnej, w tym warsztaty dla nauczycieli i rad pedagogicznych.

Źródła: rozporządzenie Ministra Edukacji zmieniające rozporządzenie w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół (2026); IBE PIB, „Tydzień pełen przygód. Praktyczny poradnik dla nauczycielek i nauczycieli” (2026); Hackman J. R. (2002), Leading Teams, Harvard Business School Press; Hart R. (1992), Children’s Participation: From Tokenism to Citizenship, UNICEF; Mayer J. D., Salovey P. (1997), What is emotional intelligence?, w: Emotional Development and Emotional Intelligence; Whitmore J. (1992), Coaching for Performance.

Jak oceniasz ten artykuł?

Kliknij w gwiazdki, aby ocenić

Ocena czytelników:

Nikt jeszcze nie ocenił tego artykułu. Możesz być pierwszą osobą.

Przykro nam, że ten artykuł nie był dla Ciebie pomocny.

Pomóż nam go poprawić.

Czego zabrakło w tym artykule?

dr Marta Szewczyk
dr Marta Szewczyk

Psycholożka, doktor nauk społecznych (psychologia, KUL 2020), współzałożycielka EI Expert i dyrektorka ds. naukowych. Przez lata badała uwagę i uczenie się metodami EEG, kierowała projektami NCN, publikowała m.in. w Scientific Reports i Frontiers in Human Neuroscience. Współautorka testu zdolnościowego inteligencji emocjonalnej EQ-TIZE. Szkoli od 2013 r. i prowadzi certyfikację diagnostów i trenerów IE.

Artykuły: 34